Szprot
Szprot — kompletny przewodnik: jak odróżnić go od śledzia, gdzie stoi i jak go złowić
Szprot (Sprattus sprattus), zwany też szprotką, to jedna z najważniejszych ryb Morza Bałtyckiego — niewielka, srebrzysta ryba śledziowata, żyjąca w ogromnych ławicach. Choć rzadko przekracza kilkanaście centymetrów, jest fundamentem całego ekosystemu Bałtyku: to podstawowa baza pokarmowa dorsza, łososia, troci i ptaków morskich. Bywa mylona ze śledziem, ale zdradza ją mocniejszy, ostry kil na brzuchu i płetwa grzbietowa położona bardziej z tyłu. To planktonożerca żerujący w toni, którego łowi się z mola i portów na drobne zestawy śledziowe oraz lekki spinning — a przy okazji ceni jako świetną przynętę na większe drapieżniki morskie.
- Szprot w pigułce — wizytówka gatunku
- Szprot a śledź — jak je odróżnić
- Szprot — fundament ekosystemu Bałtyku
- Biologia szprota — planktonożerca ławicowy
- Kalendarz szprota — sezon i pora doby
- Gdzie łowić szprota — Bałtyk, mola i porty
- Metody na szprota — zestaw śledziowy i lekki spinning
- Przynęty i zestawy na szprota — ranking
- Zestaw wędkarski na szprota
- Szprot jako przynęta na drapieżniki morskie
- Zanim wyjedziesz — sprawdź zasady połowu na morzu
- Osiem błędów przy łowieniu szprota
- FAQ — najczęstsze pytania o szprota
1. Szprot w pigułce — wizytówka gatunku
Szprot to jedna z tych ryb, które zna niemal każdy — choćby z puszki czy jako wędzone „szproty”. Mało kto jednak wie, jak wielką rolę ta mała, srebrzysta ryba odgrywa w życiu Morza Bałtyckiego. Szprot to filar bałtyckiego ekosystemu i podstawa pożywienia największych drapieżnych ryb tego morza. Dla wędkarza morskiego to zarazem wdzięczny cel na drobne zestawy i cenne źródło żywej oraz martwej przynęty. Poznajmy tę niepozorną rybę o wielkim znaczeniu.
| Parametr | Wartość | Co to znaczy dla wędkarza |
|---|---|---|
| Nazwa łacińska | Sprattus sprattus (szprotka) | Ryba morska z rodziny śledziowatych |
| Rodzina | Śledziowate (Clupeidae) | Bliski krewny śledzia |
| Środowisko | Morze Bałtyckie, ryba pelagiczna | Łowienie morskie, w toni |
| Wygląd | Smukłe, srebrzyste, spłaszczone bocznie ciało | Drobne łuski, ostry kil na brzuchu |
| Pysk | Skierowany ku górze | Żeruje w toni, na planktonie |
| Typowa wielkość | 10–16 cm, maksymalnie do 18 cm | Bardzo drobny, lekki zestaw |
| Pokarm | Głównie zooplankton (filtrator) | Zestawy śledziowe z piórkami |
| Charakter | Ławicowy, migracje pionowe | Ogromne ławice, żer nocą wyżej |
| Znaczenie | Baza pokarmowa i ryba przemysłowa | Świetna przynęta na drapieżniki morskie |
2. Szprot a śledź — jak je odróżnić
To najczęstsze pytanie dotyczące szprota. Szprot i śledź bałtycki należą do tej samej rodziny śledziowatych, żyją w tym samym morzu, są srebrzyste i podobne z sylwetki, przez co łatwo je pomylić — zwłaszcza mniejsze osobniki. Kilka cech pozwala je jednak pewnie rozróżnić.
| Cecha | Szprot | Śledź |
|---|---|---|
| Wielkość | Mniejszy, zwykle 10–16 cm | Większy, często ponad 20 cm |
| Kil na brzuchu | Mocny, ostry, wyraźnie ząbkowany | Słabszy, mniej wyczuwalny |
| Płetwa grzbietowa | Położona bardziej z tyłu, za nasadą płetw brzusznych | Położona nad płetwami brzusznymi lub przed nimi |
| Oko | Proporcjonalnie większe | Proporcjonalnie mniejsze |
| Sylwetka | Drobniejsza, silnie spłaszczona bocznie | Większa, smuklejsza masa ciała |
Ostry, ząbkowany kil na brzuchu i płetwa grzbietowa cofnięta ku ogonowi — to szprot. Słabszy kil, płetwa nad brzusznymi i większe ciało — to śledź. Dwie siostrzane ryby jednego morza.
— Uwaga znad Bałtyku3. Szprot — fundament ekosystemu Bałtyku
To najważniejsza rzecz, jaką trzeba zrozumieć o szprocie: jego znaczenie wielokrotnie przewyższa jego rozmiar. Ta mała ryba jest jednym z filarów, na których opiera się życie całego Morza Bałtyckiego.
Baza pokarmowa wielkich drapieżników morza
Szprot występuje w Bałtyku niezwykle licznie, tworząc ogromne ławice, przez co stanowi podstawową bazę pokarmową dla drapieżników. To właśnie szprotem żywią się przede wszystkim dorsz, łosoś i troć, a także wiele innych ryb oraz ptaki morskie. Bez obfitości szprota drapieżne ryby Bałtyku nie miałyby czym się żywić w takiej skali. To dokładnie taka sama rola, jaką w wodach słodkich pełni ukleja — z tą różnicą, że rozgrywa się na skalę całego morza.
Kluczowe ogniwo łańcucha pokarmowego
Żywiąc się planktonem, a jednocześnie stanowiąc pokarm dla większych ryb, szprot pełni rolę ważnego ogniwa łańcucha pokarmowego — przekazuje energię z planktonu wyżej, do drapieżników. Jego ogromna liczebność, szybki rozród i wczesne dojrzewanie sprawiają, że mimo intensywnych połowów i presji drapieżników populacja szprota potrafi się szybko odnawiać. To także jedna z najważniejszych ryb przemysłowych Bałtyku.
4. Biologia szprota — planktonożerca ławicowy
Biologia szprota to prosta wskazówka, jak i kiedy go łowić. Wszystko sprowadza się do planktonowej diety, życia w ławicy i pionowych wędrówek w toni.
Filtrator żywiący się planktonem
Szprot żywi się głównie planktonem, co czyni go rybą filtrującą — podobnie jak śledź. Jego dietę stanowi przede wszystkim zooplankton (drobne skorupiaki, takie jak widłonogi, oraz wrotki), w mniejszym stopniu fitoplankton, a także larwy skorupiaków oraz jaja i larwy ryb. Szybkie tempo żerowania sprzyja intensywnemu wzrostowi, zwłaszcza w cieplejszych miesiącach, gdy planktonu jest najwięcej.
Życie w ogromnych ławicach
Szprot to ryba ławicowa, tworząca liczne, gęste ławice. Życie w wielkim stadzie to strategia obronna przed drapieżnikami i sposób na wspólne, efektywne żerowanie. Dla wędkarza oznacza to jedno: gdy trafisz na przemieszczającą się ławicę szprota, brania na drobny zestaw z kilkoma haczykami potrafią następować seriami, po kilka ryb naraz.
Pionowe wędrówki w toni
Szprot wykonuje charakterystyczne migracje pionowe: żeruje głównie w nocy, unosząc się w wyższe warstwy wody, a za dnia schodzi głębiej. Ta rytmika ma praktyczne znaczenie dla wędkarza, bo podpowiada, na jakiej głębokości szukać ryby o danej porze doby — płycej po zmroku, głębiej w ciągu dnia.
Szybki rozród i wczesna dojrzałość
Szprot rozmnaża się intensywnie i sezonowo. Tarło odbywa się od wiosny do lata, głównie w cieplejszej połowie roku, i ma charakter pelagiczny — ikra unosi się swobodnie w wodzie. Samice składają duże ilości jaj, a narybek szybko się usamodzielnia. Szprot osiąga dojrzałość płciową już w wieku jednego–dwóch lat, co sprzyja dynamicznemu odnawianiu jego zasobów.
5. Kalendarz szprota — sezon i pora doby
Sezon na szprota wyznaczają jego przybrzeżne migracje oraz pora doby. To ryba, którą najłatwiej złowić, gdy podchodzi bliżej brzegu i unosi się wyżej w toni.
| Pora roku | Zachowanie szprota | Taktyka | Szansa |
|---|---|---|---|
| Wiosna | Okres migracji, podchodzi w strefę przybrzeżną | Zestaw śledziowy z mola i portów | Wysoka |
| Lato | Aktywny żer, obfitość planktonu | Zestaw śledziowy, lekki spinning | Dobra |
| Jesień | Okres migracji, masowe podejścia przybrzeżne | Zestaw śledziowy — złota pora | Najwyższa |
| Zima | Schodzi głębiej, trudniej dostępny z brzegu | Raczej z łodzi, głębiej | Zmienna |
Wiosna i jesień, wieczór i ranek
Najlepszy czas na szprota to okresy migracji, czyli wiosna i jesień, gdy ławice masowo podchodzą w strefę przybrzeżną. W ciągu doby najskuteczniej łowi się go wieczorem i wczesnym rankiem, a sprzyjają temu spokojne morze i lekkie zachmurzenie. Warto pamiętać o pionowych wędrówkach szprota: po zmroku unosi się wyżej, więc jest łatwiej dostępny w górnych warstwach wody.
6. Gdzie łowić szprota — Bałtyk, mola i porty
Szprota łowi się w wodach przybrzeżnych Bałtyku, przede wszystkim tam, gdzie da się dosięgnąć głębszej wody z brzegu lub wypłynąć w morze. Kilka typów miejsc sprawdza się szczególnie dobrze.
Mola i falochrony
Mola, pomosty i falochrony pozwalają podać zestaw nad głębszą wodą prosto z brzegu. To klasyczne, wygodne i skuteczne miejsca na szprota, zwłaszcza w okresach jego przybrzeżnych podejść.
Porty i baseny portowe
Porty takie jak Hel, Władysławowo, Ustka czy Kołobrzeg to sprawdzone lokalizacje. Osłonięta woda i obecność drobnicy przyciągają ławice szprota w zasięg wędkarza łowiącego z nabrzeża.
Zatoki: Gdańska i Pucka
Zatoka Gdańska i Zatoka Pucka oraz wody u wybrzeży Pomorza to dobre rejony na szprota, szczególnie z łodzi lub kutra, gdy ławice trzymają się nieco dalej od brzegu.
Z kutrów i łodzi
Wypłynięcie w morze daje dostęp do ławic stojących dalej i głębiej. Z pokładu łatwiej podążać za rybą i docierać do skupisk szprota poza zasięgiem rzutu z brzegu.
Głębsza woda przy nabrzeżach
Szprot lubi głębszą wodę, więc miejsca, gdzie tuż przy brzegu jest odpowiednia głębokość, bywają najproduktywniejsze. Stąd popularność mol i wysokich nabrzeży portowych.
Tam, gdzie żerują drapieżniki
Skupiska szprota przyciągają drapieżniki i ptaki morskie. Obserwacja ich aktywności prowadzi wprost do ławic — a zarazem wskazuje łowiska dorsza, troci czy łososia.
7. Metody na szprota — zestaw śledziowy i lekki spinning
Szprot to drobna ryba ławicowa, więc rządzą przy nim zestawy z kilkoma małymi haczykami oraz lekki spinning. Metody są proste, dostępne i bardzo efektywne, gdy trafi się na ławicę.
| Metoda | Na czym polega | Kiedy najlepsza | Trudność |
|---|---|---|---|
| Zestaw śledziowy (choinka) | Kilka małych haczyków z piórkami i ciężarkiem | Najlepsza i najpopularniejsza na szprota | Niska |
| Lekki spinning | Drobne błystki obrotowe lub małe pilkery | Aktywna ławica, żer w toni | Niska |
| Wędka teleskopowa z gruntem | Prosty zestaw gruntowy z drobnymi haczykami | Łowienie z mola i nabrzeży | Niska |
| Przyciąganie światłem | Świetlik lub lampa zwabiająca rybę nocą | Nocą z łodzi, żer przy powierzchni | Średnia |
Zestaw śledziowy — droga numer jeden
Najskuteczniejszą i najpopularniejszą metodą na szprota jest zestaw śledziowy, zwany też choinką — kilka małych haczyków ozdobionych kolorowymi piórkami, uzbrojonych na jednej przyponowej lince z ciężarkiem na końcu. Zestaw opuszcza się w toń i lekko porusza; szprot atakuje piórka, biorąc je za drobny pokarm. Gdy ławica jest aktywna, potrafisz wyciągać po kilka ryb naraz. To metoda idealna dla początkujących i wyjątkowo widowiskowa.
Lekki spinning i przyciąganie światłem
Alternatywą jest lekki spinning drobnymi błystkami obrotowymi lub małymi pilkerami, prowadzonymi w toni, gdzie stoi ławica. Skuteczne bywa też przyciąganie światłem — nocą z łodzi światło lampy lub świetlika zwabia plankton, a za nim ławice szprota, które gromadzą się w zasięgu zestawu. To klimatyczny, efektywny sposób nocnego łowienia.
8. Przynęty i zestawy na szprota — ranking
| Przynęta / zestaw | Metoda | Kiedy działa najlepiej | Ocena |
|---|---|---|---|
| Zestaw śledziowy z piórkami | Choinka | Uniwersalny, najlepszy na szprota | ★★★★★ |
| Drobne błystki obrotowe | Lekki spinning | Aktywna ławica, żer w toni | ★★★★☆ |
| Małe pilkery | Lekki spinning | Głębsza woda, łowienie z łodzi | ★★★★☆ |
| Zestaw z błyszczącymi koralikami | Choinka | Słoneczne dni, prowokacja blaskiem | ★★★☆☆ |
| Świetlik / lampa (wabik) | Przyciąganie światłem | Nocą z łodzi, żer przy powierzchni | ★★★☆☆ |
9. Zestaw wędkarski na szprota
Szprot to bardzo drobna ryba, więc zestaw powinien być lekki i delikatny, a jednocześnie dostosowany do warunków morskich. Nie potrzeba tu ciężkiego sprzętu — liczy się finezja i drobne elementy.
| Element | Zalecenie | Uwagi |
|---|---|---|
| Wędka | Delikatna, ok. 2,10–2,70 m | Lekka morska lub teleskopowa |
| Kołowrotek | Lekki morski, rozmiar 2500–3500 | Odporny na warunki morskie |
| Żyłka | Cienka, 0,14–0,20 mm | Dopasowana do drobnej ryby |
| Haczyki | Drobne, nr 14–18 | Zwykle w gotowym zestawie śledziowym |
| Zestaw | Śledziowy z piórkami + ciężarek | Kilka haczyków na jednej lince |
| Dodatki | Wiaderko, szmatka, ewentualnie świetlik | Odzież morska, ochrona przed bryzą |
Dlaczego warto łowić szprota
- Prosty, dostępny i efektowny połów
- Idealny dla początkujących i dzieci
- Brania seriami, po kilka ryb naraz
- Wdzięczne wprowadzenie do wędkarstwa morskiego
- Świetna przynęta na drapieżniki morskie
Z czym trzeba się liczyć
- Ryba morska — inne łowiska i przepisy
- Bardzo drobna — wymaga lekkiego zestawu
- Najlepsza w okresach migracji
- Zależny od trafienia na ławicę
10. Szprot jako przynęta na drapieżniki morskie
Poza łowieniem dla przyjemności szprot pełni jeszcze jedną, bardzo praktyczną rolę: to jedna z najlepszych naturalnych przynęt na większe drapieżniki morskie, bo stanowi ich podstawowy, naturalny pokarm.
Naturalny kęs dla dorsza, troci i łososia
Szprot bywa wykorzystywany jako przynęta na drapieżniki morskie — najczęściej jako martwa rybka, a bywa i jako żywiec. Ponieważ jest naturalnym pokarmem dorsza, troci i łososia, drapieżniki reagują na niego bardzo chętnie. Świeży szprot na haczyku idealnie odzwierciedla to, czym te ryby żywią się na co dzień, dlatego bywa jedną z najskuteczniejszych przynęt na morzu.
Szprot — niepozorny fundament Bałtyku
Mały, srebrny i wszechobecny, szprot bywa lekceważony, a przecież bez niego Bałtyk wyglądałby zupełnie inaczej. To fundament morskiego łańcucha pokarmowego, wdzięczny cel na start w wędkarstwie morskim i cenna przynęta dla łowców dorsza, troci i łososia. Kto nauczy się czytać zachowanie ławic szprota, ten zyska nie tylko łatwe, seryjne brania, ale i klucz do lokalizowania większych drapieżników morza.
11. Zanim wyjedziesz — sprawdź zasady połowu na morzu
Szprot to ryba morska, więc jego połów rządzi się innymi zasadami niż wędkowanie w wodach śródlądowych. Zamiast regulaminów okręgów PZW obowiązują tu przepisy o rybołówstwie morskim, dotyczące między innymi dozwolonych metod, sprzętu, obszarów oraz ewentualnych ograniczeń i wymogów przy połowie rekreacyjnym na Bałtyku. Zasady te bywają aktualizowane, a dla różnych gatunków morskich mogą się różnić, dlatego zawsze warto je sprawdzić przed wyjazdem nad morze.
Sprawdź zasady, zanim wyruszysz nad morze
Zanim wybierzesz się na szprota, sprawdź aktualne przepisy połowów morskich oraz zajrzyj do naszej aplikacji, by upewnić się co do wymiarów i ograniczeń dla poszczególnych gatunków. Wejdź na Wymiary i okresy ochronne ryb i zapisz stronę na ekranie głównym telefonu — przyda się przy każdej wyprawie, także tej nad Bałtyk.
12. Osiem błędów przy łowieniu szprota
| Błąd | Dlaczego kosztuje rybę | Co zrobić zamiast tego |
|---|---|---|
| Mylenie szprota ze śledziem | Różne cechy i przepisy dla gatunków morskich | Sprawdź kil na brzuchu i płetwę grzbietową |
| Za duży haczyk i zestaw | Szprot jest bardzo drobny i ma mały pysk | Drobne haczyki nr 14–18, zestaw śledziowy |
| Zbyt ciężki sprzęt | Ciężka wędka gubi delikatne brania | Lekka wędka, cienka żyłka |
| Łowienie w środku dnia przy powierzchni | Za dnia szprot schodzi głębiej | Łów wieczorem i rankiem, po zmroku wyżej |
| Łowienie poza sezonem migracji | Najwięcej szprota podchodzi wiosną i jesienią | Celuj w okresy przybrzeżnych migracji |
| Ignorowanie ławic i ptaków | Skupiska ryby i ptaków to gotowa wskazówka | Łów tam, gdzie widać aktywne ławice |
| Nieruchome prowadzenie zestawu | Szprot reaguje na ruch i blask piórek | Delikatnie unoś i opuszczaj zestaw |
| Traktowanie przepisów jak śródlądowych | Na morzu obowiązują odrębne zasady | Sprawdź przepisy o rybołówstwie morskim |
13. FAQ — najczęstsze pytania o szprota
Szprot i śledź to krewni z rodziny śledziowatych, ale kilka cech je odróżnia. Szprot jest mniejszy (zwykle 10–16 cm), śledź większy (często ponad 20 cm). Najważniejszy jest kil na brzuchu: u szprota łuski brzuszne tworzą mocną, ostrą, wyraźnie ząbkowaną krawędź, którą łatwo wyczuć palcem, u śledzia kil jest słabszy. Różni je też położenie płetwy grzbietowej — u szprota przesunięta ku tyłowi, za nasadę płetw brzusznych, u śledzia nad nimi lub przed nimi. Szprot ma również proporcjonalnie większe oko.
Szprot to niewielka ryba morska śledziowata o smukłym, spłaszczonym bocznie ciele pokrytym drobnymi, srebrzystymi łuskami. Osiąga zwykle 10–16 cm (maksymalnie do ok. 18 cm) i 10–30 g. Jego cechą charakterystyczną jest ostry, ząbkowany kil na brzuchu oraz płetwa grzbietowa przesunięta ku tyłowi ciała. Pysk szprota jest skierowany ku górze, co jest przystosowaniem do żerowania w toni na planktonie. Szprot porusza się w dużych ławicach — to strategia obronna przed drapieżnikami i sposób na wspólne żerowanie.
Szprota łowi się przede wszystkim na zestaw śledziowy (choinkę) — kilka małych haczyków z kolorowymi piórkami na jednej lince z ciężarkiem, który opuszcza się w toń i delikatnie porusza. Skuteczny jest też lekki spinning drobnymi błystkami obrotowymi lub małymi pilkerami oraz prosty zestaw gruntowy na wędce teleskopowej. Nocą z łodzi sprawdza się przyciąganie światłem, które wabi plankton, a za nim ławice szprota. Kluczowa jest miniaturyzacja — drobne haczyki nr 14–18, lekka wędka i cienka żyłka.
Najlepiej łowić go w okresach migracji, czyli wiosną i jesienią, gdy ławice masowo podchodzą w strefę przybrzeżną, a w ciągu doby wieczorem i wczesnym rankiem, przy spokojnym morzu i lekkim zachmurzeniu. Szprot wykonuje migracje pionowe — po zmroku unosi się wyżej, za dnia schodzi głębiej. Łowi się go z mol, falochronów i nabrzeży portowych (Hel, Władysławowo, Ustka, Kołobrzeg), a także z łodzi i kutrów w Zatoce Gdańskiej, Zatoce Puckiej oraz u wybrzeży Pomorza. Dobrze sprawdzają się miejsca z głębszą wodą tuż przy brzegu.
Szprot jest ważny, bo występuje niezwykle licznie i tworzy ogromne ławice, stanowiąc podstawową bazę pokarmową dla drapieżników. To szprotem żywią się przede wszystkim dorsz, łosoś i troć oraz wiele innych ryb i ptaki morskie. Szprot pełni rolę kluczowego ogniwa łańcucha pokarmowego, przekazując energię z planktonu wyżej, do drapieżników — podobnie jak ukleja w wodach słodkich. Jest też jedną z najważniejszych ryb przemysłowych Bałtyku. Dla wędkarza obserwacja ławic szprota i żerujących nad nimi ptaków to bezcenna wskazówka pozwalająca lokalizować większe drapieżniki morskie.
Szprot to ryba morska, więc jego połów podlega przepisom o rybołówstwie morskim, a nie regulaminom okręgów PZW obowiązującym w wodach śródlądowych. Przepisy morskie dotyczą m.in. dozwolonych metod, sprzętu, obszarów oraz ograniczeń przy połowie rekreacyjnym na Bałtyku i bywają aktualizowane, więc zawsze warto je sprawdzić przed wyjazdem. Pomocna jest też aplikacja Wymiary i okresy ochronne ryb, która pozwala szybko sprawdzić wymiary i ograniczenia dla poszczególnych gatunków. Dla połowów morskich podstawą pozostają jednak aktualne zasady rybołówstwa morskiego.
Podsumowanie — szprota łowi się w ławicy, drobnym zestawem i przy brzegu
Szprot to mała ryba o wielkim znaczeniu — fundament ekosystemu Bałtyku i wdzięczny cel na start w wędkarstwie morskim. Nie szukaj go w rzece ani jeziorze: to gatunek morski, ławicowy planktonożerca, którego łowi się w wodach przybrzeżnych Bałtyku, z mol i portów, na drobne zestawy śledziowe i lekki spinning, w okresach wiosennych i jesiennych migracji. Gdy trafisz na ławicę, brania potrafią następować seriami.
Trzy rzeczy, które warto zapamiętać: po pierwsze — rozpoznanie; szprota odróżnisz od śledzia po mniejszym rozmiarze, mocnym, ostrym kilu na brzuchu i płetwie grzbietowej cofniętej ku ogonowi. Po drugie — ławica i drobiazg; łów drobnym zestawem śledziowym w miejscach koncentracji ryby, wiosną i jesienią, wieczorem i rankiem. Po trzecie — morze rządzi się swoimi prawami; to gatunek morski, więc obowiązują odrębne przepisy o rybołówstwie morskim, które warto sprawdzić przed wyjazdem.
Szprot to idealna ryba na rodzinne wypady nad Bałtyk, na naukę wędkarstwa morskiego i na zdobycie świetnej przynęty przed polowaniem na dorsza, troć czy łososia. Doceń tę niepozorną, srebrną rybę — Morze Bałtyckie wiele jej zawdzięcza. Dobrego połowu i pełnych zestawów nad morską wodą.

Wędkarstwo to moja pasja od ponad 25 lat. Przez ten czas najwięcej czasu poświęciłem metodzie spławikowej oraz spinningowej, jednak miałem okazję spróbować niemal wszystkich popularnych technik wędkarskich. Wieloletnie doświadczenie nad wodą pozwoliło mi poznać zachowania wielu gatunków ryb i przeżyć niezapomniane chwile podczas licznych zasiadek oraz wypraw.
Na swoim koncie mam wiele pięknych okazów ryb, a każda kolejna wyprawa to dla mnie nowa przygoda i możliwość zdobywania kolejnych doświadczeń. Wędkarstwo to nie tylko łowienie ryb, ale również kontakt z naturą, relaks i nieustanna nauka, którą chętnie dzielę się z innymi pasjonatami.